خانه / سخن سردبیر مجله فروهر / کوشش در نگاهداری متون کهن

کوشش در نگاهداری متون کهن

سخن سردبیر مجله فروهر- شماره ۴۵۰

موبد پدرام سروش پور

بنام خداوند جان و خرد                 کزین برتر اندیشه برنگذرد

نوگرایی و پیشرو بودن یکی از بزرگترین ارزشهای انسانی است که در طول تاریخ زیربنای رشد و پیشرفت جوامع بشری بوده است. با تکیه بر فرهنگ زرتشتی، پیشرفت‌خواهی همواره در روح جامعه زرتشتی زنده بوده است و زرتشتیان در طول تاریخ همواره کوشیده‌اند که با حفظ فرهنگ و هویت خود پیشرو و تاثیرگذار باشند.

پیشرو بودن به معنی فراموش و بی‌ارج کردن فرهنگ گذشته نیست بلکه پله‌های ترقی و پیشرفت را در صورتی می‌توان به سادگی طی نمود که با پاسداری و شناخت گذشته خود، پله‌هایی محکم برای رسیدن به آینده بسازیم.

شاید توسعه دانش و تکنولوژی، در ذهن انسان مدرن این تصور نادرست را پدید آورده است که نیازی به گذشته خود ندارد ولی واقعیت این است که آنچه که به یک انسان و یک جامعه هویت می‌دهد از یک‌سو میراٍث گذشته، و از سوی دیگر دارایی‌های او در زمان حال و نگاهی است که او به آینده دارد. چه بسا در مساثلی چون اخلاق، فلسفه و احترام به محیط زیست، انسان مدرن امروزی از گذشته خود عقب‌تر باشد.

جوامع هرچه قدر پیشرفته‌تر باشند، به گذشته خود بیشتر ارج می‌نهند و در جهت حفظ و شناخت آن بیشتر تلاش می نمایند.

جامعه زرتشتی به دلایل مختلفی در برهه‌هایی از تاریخ در این زمینه کوتاهی نموده است. اگر چه نیاکان ما زرتشتیان با همت و غیرت خود فرهنگ زرتشتی را پاسداری کردند و کتابها و دست‌نوشته‌های کهن را که بزرگترین راوی فرهنگمان هستند حفظ نمودند، ولی امروزه توان و همت ما در نگهداری از این گنجینه‌های باارازش، درخور و شایسته نیست.

چند قرن پیش این اروپاییان بودند که در پی دانش و سیراب کردن عطش خود شروع به جمع‌آوری، چاپ و نگاهداری نسخ خطی زرتشتی نمودند و حتی امروزه هم عملکرد ایشان بسیار موثرتر و مفیدتر از ماست.

پروفسور آلبرتو کانترا از دانشگاه سالمنکای اسپانیا به ایران آمدند تا با عکس برداری از این دست‌نوشته‌های اوستایی شرایطی را در محیط مجازی فراهم آورند تا ضمن جاودانه‌ شدن این گنجینه‌های ارزشمند فرهنگی، همه پژوهشگران بتوانند در هر کجای دنیا به سادگی از آنها بهره مند گردند.

در این راه استاد گرامی دکتر کتایون مزداپور و جمعی از پژوهشگران زرتشتی ایشان را همراهی می‌کنند. شایسته است تمامی انجمن‌ها، کتابخانه‌ها و افراد زرتشتی در این تلاش باارزش با ایشان همراه گردند. تک‌تک دست نوشته‌هایی که در کنج خانه‌های قدیمی یا کتابخانه‌های غیراستاندارد خاک‌ می‌خورند و می‌پوسند به قول دکتر مزداپور هرکدام گنج پنهانی هستند به بهای یک شهر و مرز، آنها را دریابیم.

متاسفانه در آخرین لحظات چاپ این شماره فروهر درگذشت استاد پرویز شهریاری، چهره ماندگار و شخصیت باارزش فرهنگی جامعه زرتشتی غم بزرگی را برای همه زرتشتیان و ایرانیان به همراه داشت. غمی که برای جامعه فرهنگی بسیار سنگین‌تر بود به جهت آنکه یکی از بزرگترین پشتوانه‌ها و وزنه‌های فرهنگی جامعه زرتشتی را از دست دادیم. امیدواریم بتوانیم در راه گسترش فرهنگ، رهروی هر چند کوچک ولی کوشا و تلاشگر باشیم.

ایدون باد

درباره ی سپندارمزد

همچنین ببینید

اخلاق برتر است یا قانون ؟

سخن سردبیر مجله فروهر – شماره ۴۶۶ موبد پدرام سروش‌پور   اخلاق و قانون مفاهیمی …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *